Veerbelaste stengels zijn niet echt iets nieuws. Begin jaren negentig waren wij mountainbikers in onze kennissenkring al aan het filosoferen of een verende voorvork of een geveerde stuurpen zinvoller zou zijn. Op een gegeven moment verdwenen de veerpoten in het sportieve segment, vooral omdat er goede, verende voorvorken met lange veerwegen beschikbaar waren. Er waren wat meer vertegenwoordigers, voornamelijk in het trekking- en stadssegment. Met de grindtrend verschenen hier en daar producten die gericht moesten zijn op wielrenners met ambities. De Redshift-stuurpen moet worden genoemd, of de ophanging van Specialized die is geïntegreerd in de balhoofdbuis van de Diverge. We hebben al verschillende van dergelijke producten gereden, maar waren niet altijd helemaal overtuigd. De Vecnum freeQENCE heeft ons nu echter geholpen om een duidelijke indeling te maken.
De Vecnum freeQENCE in detail
Marzell uit Vecnum heeft ons de freeQENCE al laten zien op de Eurobike. Wij zijn altijd nieuwsgierig naar nieuwe dingen en keken uit naar een proefexemplaar. We hebben hem goed bekeken, in elkaar gezet en een proefrit gemaakt. Er wordt 30 millimeter veerweg aangeboden, verdeeld in 20 millimeter naar beneden en 10 millimeter naar boven. De steel moet daarom ook gaten naar beneden compenseren. Elke freeQENCE wordt geleverd met 31,8 sturen en vorken met een as van 1,1/8 inch, wat logisch is, want dat is de algemene standaard. De klemhoogte is 43 millimeter. We ontvingen een testmonster dat 90 millimeter lang was. De stuurpen is ook verkrijgbaar in 105 of 120 millimeter.
Vecnum specificeert de korte versie op 287 gram, onze weegschaal zegt dat dat oké is. Het voordeel van het parallellogramontwerp is dat het stuur niet naar voren kantelt. Het stuur beweegt op en neer, maar draait niet naar voren. Vooral als je je handen op de schakelremeenheid hebt, voelt het naar voren wegdraaien erg oncomfortabel, alsof het stuur slipt. Ik vond dat niet leuk op een andere veersteel met één draaipunt.
Wat ik heel prettig vind: Vecnum koopt de titanium assen en schroeven en laat ze anodiseren door een partnerbedrijf, maar de ontwikkeling, de CNC-bewerking van de onderdelen van 7075 aluminium, de montage en de test vinden allemaal bij Vecnum in eigen beheer plaats dak in de Allgäu. Daarnaast laat Vecnum de freeQENCE testen door het EFBE testlaboratorium volgens hun teststandaarden voor gravel stuurpennen en sturen.
De montage van de Vecnum freeQENCE
In principe verschilt de montage niet van die van een gewone stuurpen, op een kleine beperking na. Omdat de stuurpen tijdens het rijden beweegt, moet er voldoende vrije ruimte voor zijn. Om dit te waarborgen levert Vecnum een meter mee. Dit is consistent en maakt het heel gemakkelijk. Met de stalen grinder waar we in de test op reden was er echt veel ruimte, zoals je op de foto's kunt zien, met een volumineus carbon frame, kabels die mogelijk in de balhoofdbuis lopen, enz., het kan mogelijk strakker, dan weet je de les nog meer te waarderen. Bij de twee langere stelen is dat overigens niet het geval, daar is constructief altijd voldoende ruimte.
Natuurlijk moet je, net als bij elke andere Ahead-stuurpen, ervoor zorgen dat de schachtlengte goed is. De as moet kort genoeg zijn om de voorbelasting van de lagers via de ahead-dop aan te passen en hij moet ook lang genoeg zijn om minstens zo hoog te zijn als de bovenste klemschroef van de stuurpen. Het stuur wordt gemonteerd met vier schroeven en een tweedelig voordeksel, ook wel de "Face Plate" genoemd. De spindel kan op alle schroeven worden vastgedraaid met maximaal 6 Newton meter, met ingevette schroeven. Het ontslaat je natuurlijk niet van het controleren of de fabrikant van het stuur en de vorken met je meegaat. Montagepasta van carbon is zeker zinvol.
Testrit met de Vecnum freeQENCE
Zoals gezegd hebben we de stuurpen op een gravelbike gemonteerd. Vecnum ziet het onderdeel ook terug op een trekkingfiets of onafgeveerde e-bikes, dat kunnen we ons heel goed voorstellen. De afstelling van de hardheid werkt opmerkelijk goed, voor iedere bestuurder is er de juiste. Gewoon de drie millimeter inbussleutel in de rode schroef steken en draaien, uitproberen, bijstellen. Het verstelbereik is groot en de eindaanslagen zijn duidelijk merkbaar.
Ik heb niet zulke wilde ritten ondernomen als Marzell von Vecnum op de rijfoto's. Voor mij heeft de Graveler de neiging om het grootste deel van de tijd in contact met de grond te zijn. Toch is het belangrijk om klappen weg te strijken, van kuilen tot geulen tot wortels en losse stenen. De Vecnum stuurpen doet dat heel goed. Of 75% van de klappen ook echt worden geëlimineerd, zoals Vecnum op de homepage belooft, kan ik niet objectief beoordelen. Het feit is dat de stuurpen de rit veel comfortabeler en veiliger maakt. Het is echt meer ontspannen op hobbelige oppervlakken, vooral wanneer het pad geen enkele mogelijkheid biedt om plotselinge obstakels te ontwijken. De 20 millimeter veerweg maakt de rit gesmeerder, de 10 millimeter "negatieve veerweg" speelt blijkbaar ook een rol. Trouwens, wie vreest dat het onprettig zou aanvoelen als je goed accelereert, heeft het mis. Geen onaangenaam ronddobberen, ook niet bij het uit het zadel trappen, als de stuurpen niet te zacht is afgesteld. Qua stijfheid zit ook alles in het groen. Ja, er zijn zeker stijvere stelen, maar de freeQENCE is absoluut stijf genoeg voor mij als zwaargewicht. Over de duurzaamheid kunnen we nog geen uitspraken doen, maar Vecnum kan zeker helpen, dat is het voordeel van "in huis" produceren.
