BMC Kaius 01 Eén test: met de Kaius zet BMC een tegenwicht voor de traily off-roader Urs. Het gloednieuwe model moet worden opgevat als een aerodynamische racefiets met brede banden, geoptimaliseerd voor hobbelige wegen en slechte wegen bij tegenwind. We hebben ontdekt hoe de fiets aanvoelt met het supersmalle stuur.
Superlicht, extreem strak, compromisloos uitgerust: de Franse amazone Pauline Ferrand-Prévot won het eerste Gravel Wereldkampioenschap op de BMC Kaius One 01. De gloednieuwe gravelbike van de leverancier uit Grenchen heeft daarmee zijn sportieve geschiktheid bewezen. De gravelracemachine is precies het tegenovergestelde van het Urs-zustermodel: de Kaius heeft geen andere montagemogelijkheden dan de twee bidonhouders en een bovenbuistas. Daarnaast is de geometrie grotendeels gelijk aan de lichtgewicht racer Teammachine met een gestrekte stand en laag stuur, terwijl de Urs sterk beïnvloed is door MTB.
BMC Kaius 01 One: racefietsgeometrie en aerodynamische vormen
Ook de BMC Kaius 01 One heeft de hoekige aerodynamische buisvormen van het carbon frame van de professionele racer, net als de cockpit uit één stuk - maar hier wijkt de Graveller sterk af van wat je gewend bent. Het stuur is bij alle zes de framematen extreem smal: slechts 36 cm aan de bovenkant en 42 cm aan de uiteinden van het stuur (hart op hart). Doordat de trekstang iets schuin staat, is de afstand tussen de bulten op de remhendels slechts 32 cm.
Extreem smal stuur
Dat moet je eerst verwerken, want een vrij breed stuur lijkt de logische keuze, vooral offroad, omdat het een grotere hendel biedt die het gemakkelijker maakt om de fiets op koers te houden. BMC gaat dit tegen met een optimale aerodynamica - bij tegenwind maak je jezelf natuurlijk lekker smal met een stuurbreedte van 36 cm. Werkt dat echt in de praktijk?
Ja, want de Kaius is makkelijk te besturen en heeft niet de neiging om zijn eigen gang te willen gaan. De stuurhoek van 72° vanaf maat 52 is slechts iets vlakker dan op de Teammachine racemachine, maar de wielbasis is wat langer. Dit maakt de Kaius net zo handig als soepel; in sommige rijsituaties merk je dat je met wat meer kracht moet sturen. Als je dan overschakelt naar de trekstang, heb je wat meer grip op de fiets – handig bijvoorbeeld bij hoge snelheden of op kronkelige paden waar je tegen de sporen moet sturen.
Een interessant aspect van de framegeometrie is de vorklengte, die bij de Kaius 387 mm bedraagt – 2 cm minder dan bij de Urs offroad gravelbike (407 mm) en slechts 12 mm meer dan bij de Roadmachine (375 mm), die banden tot 33 mm breed kan monteren. Voor een gravelbike is de vork van de Kaius relatief kort, wat resulteert in een minder lange, statige uitstraling, en de balhoofdbuis hoeft ook niet zo kort te zijn. Beide factoren versterken de visuele gelijkenis met een racefiets. Desondanks passen er volgens de fabrikant banden van 44 mm breed door het frame en de vork, wat behoorlijk ruim is gezien het beoogde gebruik. Dit zou in principe geschikt moeten zijn voor vrijwel elk terrein dat haalbaar lijkt gezien de rijpositie en de breedte van het stuur. Gelukkig heeft BMC afgezien van de optie om superbrede B650-banden te monteren; dit betekent dat de vork en de achterdriehoek niet extreem breed hoeven te zijn, zoals bij sommige concurrenten het geval is. En waar de Kaius offroad zijn grenzen bereikt, kan de BMC Urs het overnemen.
Geïntegreerde lijnen: een schone aangelegenheid
De carbon cockpit met de stuurpen 12,5 graden naar beneden gericht is natuurlijk een absolute blikvanger, vooral omdat deze net als het frame en de spacers in het wit is gespoten. Hierdoor ziet de fiets er netjes en letterlijk schoon uit, vooral omdat de interne geleiding van de remleidingen ook het schoonmaken vergemakkelijkt. De computerhouder, die van onderaf wordt vastgeschroefd, wordt geleverd met adapters voor Garmin en Wahoo; de remhendels zijn conventioneel met klemmen bevestigd, dus hun positie kan ook worden gewijzigd. De platte topstang is zoals gebruikelijk niet omwikkeld met tape, maar ligt door zijn vorm goed in de hand.
Superlicht, goed uitgerust
De sportieve, aerodynamische zitpositie is slechts één aspect van de Kaius, een ander is het zeer lage gewicht: het frame is gemaakt van minder dan 1.000 Het gewicht van de vork wordt gespecificeerd op ongeveer 400 gram en de cockpit op ongeveer 300 gram. De elegante Zipp wielset is ook erg licht – volgens de fabrikant nauwelijks meer dan 1.350 gram. De haakloze velgen met een binnenbreedte van 25 mm zijn ideaal voor brede banden; de freewheelbody biedt extreem snelle aangrijping met 66 aangrijppunten.
De velgen met de merktypische "kuiltjes" zijn 40 mm diep en 30 mm breed; Banden met een breedte van 35 mm zouden waarschijnlijk aerodynamisch optimaal zijn. Pauline Ferrand-Prévot vertrouwde ook op tubeless banden met deze afmetingen - genoeg voor gravelraces.
Met pedalen weegt de BMC iets meer dan acht kilo, wat een positief effect heeft op het rijgedrag en de rijdynamiek. De fiets is ook erg comfortabel, vooral aan de achterkant, waar de verlengde carbon zadelpen buigt om schokken op te vangen. De Pirelli 40's, die al tubeless zijn gemonteerd, rollen soepel en lijken over het algemeen een goede grip te hebben. Op het frame zijn veel interessante details te bewonderen, zoals de speciale aero bidonhouder op de onderbuis of de gladde "Stealth Dropout" dropout aan de rechterkant, waar de draadgaten voor de as niet doorheen gaan.
Natuurlijk is de uitrusting met SRAM Red AXS XPLR in de 1×12 versie met een 42 kettingblad en 10-44 cassette ook fantastisch. De brede gradatie tot versnellingsreductie voor de steilste beklimmingen gaat ten koste van fijne versnellingsstappen, en degenen die de Kaius als een alleskunner willen gebruiken, gezien zijn gelijkenis met racefietsen, kunnen beter worden bediend met 2 × 12 versnellingen. Maar dit is waar een interessante eigenschap van de SRAM AXS in het spel komt: het kan worden geconverteerd met beheersbare technische inspanning; je hebt alleen een SRAM Red dubbel kettingblad (ca. 300 euro) en de elektronische voorderailleur (ca. 460 euro) nodig, en natuurlijk een smallere versnellingscassette (SRAM Force 200 euro).
De toch al aanzienlijke prijs van de Kaius 01 One zou natuurlijk nog verder oplopen; de som van alle onderdelen verklaart echter waarom het topmodel zo duur moet zijn. Met SRAM Rival AXS 2x12, een conventioneel stuur en in eigen huis ontwikkelde carbon wielen is de fiets ook verkrijgbaar voor minder dan de helft van de prijs. Hoewel je dan niet de "frisse" wit-groene lak krijgt, krijg je wel een breder stuur en een dubbel kettingblad met de interessante 43/30 "brede" versnelling. Zo uitgerust is de Kaius een ideale all-roadfiets, die de eigenschappen van een racefiets en een gravelbike combineert, en bijna dichter bij de Teammachine staat dan bij de Urs. Iedereen die gravelbikes benadert vanuit het perspectief van een racefiets, zal dit concept waarschijnlijk aantrekkelijk vinden.
