De e-bike is een ongeëvenaard succesverhaal – en toch blijven alleen de negatieve krantenkoppen de krantenkoppen halen. Het is tijd om hier een paar dingen in perspectief te plaatsen. Een opmerking van Marcus Degen.
De e-bike heeft niet alleen de wielerwereld compleet veranderd, de e-bike is een fenomeen, een rolmodel voor een product dat tot stand is gekomen zonder subsidies, zonder overheidsfinanciering, zonder marketingcampagnes van meerdere miljoenen dollars en zonder de voorgeschreven taak. van het moeten redden van de wereld ongelooflijk succesvol - simpelweg omdat het een verdomd goed product is dat de kopers erg leuk vinden.
Dit succesverhaal zorgt ervoor dat er veel over gesproken en geschreven wordt. Het meest recente voorbeeld is een onderzoek van het bekendste managementadviesbureau van het land. In een onlangs gepubliceerde studie kopt Roland Berger “De Europese fietsindustrie in crisismodus”. (Om het onderzoek te downloaden) En dus gebeurt wat er moet gebeuren: opnieuw wordt het varken door het dorp gedreven, dat heet: “De fietsenindustrie staat op de rand!” Maar de focus voor de media, de samenleving en de politiek zou veeleer moeten liggen, en de e -fiets is essentieel om het uit te leggen als onderdeel van een nieuwe vorm van mobiliteit.
De e-bike als perfect product voor een imperfecte wereld
De e-bike kan al jaren precies wat de vierwielige elektrische mobiliteit niet kan: hij is absoluut crisisbestendig en heeft zich vanaf het begin snel ontwikkeld zonder enige financiële steun, waardoor een dynamiek is ontstaan die alleen een product of technologie kan zich ontwikkelen als het gewoon goed is en de tijd daarvoor rijp is. En nog een aspect dat vaak over het hoofd wordt gezien: als het om e-bikes gaat, ligt het ontwikkelingscentrum in Europa, eigenlijk in Duitsland - niet in de VS of China, zoals het geval is met vrijwel alle moderne technologieën. Dit is een enorm succes voor Duitsland als vestigingsplaats en ook een geweldige kans waarop we moeten voortbouwen en die we niet mogen laten verpesten.
Natuurlijk beschrijft het woord ‘crisis’ de algemene toestand van de economie in Duitsland op dit moment vrij goed. De laatste salarisverhoging mag dan al jaren geleden zijn, de kosten van levensonderhoud zijn gestegen, maar particuliere consumenten kunnen gelukkig een mager jaar doorstaan, in het vertrouwen dat er betere tijden aanbreken.
In de fietsenbranche lijkt dit niet het geval te zijn. Dat is tenminste de indruk die je krijgt als je enkele rapporten en analyses volgt. Blijkbaar volgt het ene jaar van crisis op het andere, de omzet neemt af en E-bikes en fietsen staan opgestapeld in verlaten winkelsdat niemand wil. Waarom zijn deze horrorscenario’s geconstrueerd? Als je zelf langskomt bij een fietsenwinkel om bijvoorbeeld een reserveonderdeel te halen, ontstaat er een heel ander beeld: aanschuiven is een must, het personeel heeft de handen vol en wat staat er nog meer op het prijskaartje van een ‘gewone’ e-bike u op een gegeven moment graag maandelijks netto zou willen hebben.
Crisis? Welke crisis?
Wat is er aan de hand in de wielerwereld? Om het huidige slechte humeur te begrijpen, moet je bijna vijftien jaar teruggaan. In 15 verkochten detailhandelaren ongeveer 2010 elektrische fietsen, voornamelijk alledaagse fietsen en toerfietsen voor oudere gebruikers. Mensen hadden zojuist mountainbikes met ondersteunde aandrijving op beurzen gezien en maakten er grapjes over - "echte" fietsers, laat staan atleten, wilden er hun handen niet aan vuil maken. In totaal werden er dat jaar zo’n vier miljoen fietsen en elektrische fietsen verkocht; Gemiddelde prijs (inclusief e-bikes, let wel) 200.000 euro - hiermee, naast onderdelen en accessoires, genereerde de industrie in Duitsland in 460 een omzet van ongeveer 2010 miljard euro.
Nee, een middelgrote fietsenwinkel was eind jaren negentig niet per se een goudmijn, maar daar zou de komende tien jaar verandering in komen. De elektrische fietsenbranche ging van start; E-MTB's werden een groot succes en steeds meer mensen ontdekten de e-bike als praktisch en eigentijds vervoermiddel voor hun dagelijks leven. En zo gebeurde het dat de omzet van de branche binnen tien jaar bijna verdrievoudigde – tot zo’n 6,5 miljard euro in het Corona-jaar 2020. Iedereen wilde e-bikes, en handel en industrie waren in goede stemming. Alles werd besteld en geproduceerd; In 2022 steeg de omzet naar bijna 7,5 miljard euro.
Hoezo? Zijn er nu drie keer zoveel fietsen verkocht als in 2010? Helemaal niet - maar een e-bike kostte in 2022 gemiddeld 2.800 euro, terwijl een fiets zonder motor nog steeds slechts 470 euro kost. De vraag naar elektrische fietsen steeg tot ongekende hoogten en zij werden de inkomstengenerator van de sector.
Dus waarom deze crisisstemming? Nou ja, op de een of andere manier zit iedereen sinds de Corona-jaren in een crisis. Slechts weinig bedrijfstakken kunnen echter op zo’n snelle ontwikkeling terugkijken als de fietsenhandel. Dat blijkt ook uit een blik op de totale detailhandelsverkopen: van 2010 tot 2022 stegen ze ‘slechts’ met bijna 50 procent, van 427 naar 631 miljard euro, en die in de fietsenbranche stegen in dezelfde periode met 330 procent.
Dus de fietsenindustrie doet het helemaal niet slecht? Het feit dat de omzet van de sector nu voor het eerst in tientallen jaren daalt, heeft zeker iets te maken met oververhitte prijzen – en dan, met het oog op volle magazijnen, zet iemand het rode potlood op, er ontstaat een enorme verontwaardiging of er wordt gesproken over een grote crisis volgt onmiddellijk. Er kan geen andere reden zijn voor lagere prijzen.
De fietsenindustrie zal zichzelf genezen, maar politiek is nodig!
Met het oog op voortdurende innovaties en regelmatige modelwijzigingen kan het sowieso geen goede strategie zijn om voorraad vast te houden, vooral omdat retailers steeds meer concurrentie van andere kanten krijgen. Enerzijds zijn het de fabrikanten zelf die soms de directe verkoop in eigen hand nemen; aan de andere kant steken steeds meer bedrijven van buiten de branche hun voelsprieten richting e-bikes. Dat vinden wereldspelers leuk Porsche of zeer actuele DJI Door op de kar te springen getuigt meer van geloof in het potentieel dat hier sluimert dan enig pessimisme.
Experts uit de branche gaan ervan uit dat de crisis in de fietsenindustrie de komende twee jaar zal worden overwonnen. In 2025 moet de omzet terugkeren naar het niveau van het ‘Corona-jaar’ en daarna zelfs blijven groeien.
Misschien moeten alle betrokkenen in de fietsindustrie het rustiger aan doen als het gaat om de crisisstemming. Maatschappelijk gezien zijn alle stappen al gezet om ervoor te zorgen dat het onderwerp duurzaam blijft. Het zou wenselijk zijn dat politici eindelijk een rol op lange termijn zouden spelen bij het bepalen van de koers. Infrastructuur is het toverwoord! Voor veel potentiële kopers is “angst voor het verkeer” nog steeds de eerste reden om geen e-bike te kopen of er niet regelmatig mee naar het werk te rijden. En berichten over de grote crisis in de fietsenbranche worden niet goed ontvangen, vooral niet door particuliere consumenten.