Zo rijdt de nieuwe Yeti LT: Racemachine uit Colorado voor zwaar endurogebruik.

De in Colorado gevestigde boutique-fabrikant Yeti presenteert een nieuw ontwikkelde race-endurofiets. En voor de verandering hoeft u zich bij dit product geen zorgen te maken over motorvermogen en accucapaciteit, want de Yeti LT wordt door de veeleisende endurorijder bergopwaarts aangedreven door de pedalen. Uiteraard is deze aanpasbare full-suspension fiets met 170 mm veerweg ook perfect geschikt voor ritten met een shuttle of lift. We hebben de nieuwe Yeti al een paar rondjes kunnen testen – hier vindt u alle informatie en ons eerste rijverslag!

Aanpasbare race-enduro met Sixfinity-achtervering: de Yeti LT in één oogopslag

Bij de nieuwe Lon-TMet de Ravel Enduro-fiets neemt Yeti afscheid van de vertrouwde Switch Infinity-achtervering en kiest voor het Sixfinity-systeem. Dit zespunts-linkagesysteem geeft de LT 160 mm veerweg achter en 170 mm voor – perfect voor enduro, als racefiets of voor lange dagtochten in de Alpen. Een nieuwe focus voor de Yeti LT is aanpasbaarheid: flip chips, verwisselbare dropouts en de keuze tussen spiraal- en luchtvering zorgen ervoor dat de fiets perfect kan worden afgestemd op de eisen van individuele rijstijlen. Over individualiteit gesproken: rijders kunnen kiezen tussen een mullet-wielconfiguratie (29" / 27,5") of een volledige 29er-configuratie. De prijzen voor complete fietsen beginnen bij € 7.400, met het topmodel voor € 10.900 (adviesprijs). Een frameset is ook verkrijgbaar voor € 5.400.

• reizen 170 / 160 mm (v / h)
• Wielgrootte Volledige 29er / Mullet
• toepassing Enduro
• Gewicht Volgens de fabrikant is het gewicht met 16 kg afgenomen.
• Framemateriaal Carbon Fibre
• Eigenschappen Focus op aanpasbaarheid, opbergvak in het frame, compatibiliteit met de spoel
• achtereind Sixfinity (zesdelige wielophanging)
• yeticycles.com
• prijs (adviesprijs) 7.400 – 10.900 euro (complete fietsen), 5.400 euro (frameset)

Tien jaar ontwikkeling: de achterwielophanging van de Sixfinity in detail.

Yeti staat bekend om zijn Switch Infinity-achtervering, waarbij het achterwiel is opgehangen aan een virtueel draaipunt dat is gecreëerd met behulp van een Fox-schuifsysteem. Anticiperend op de eisen die een toekomstige e-MTB zou stellen aan de beschikbare ruimte in de voorvork, begon het Yeti-engineeringteam al in 2016 met de ontwikkeling van een achtervering die zonder deze schuifbussen kon functioneren. Na een eerste prototype in 2017 werd het Sixfinity-concept in 2019 succesvol overgezet naar een carbon testmodel. In 2022 gaf Yeti-atleet Richie Rude, met zijn wens om na de enduro-races terug te keren naar de Downhill World Cup, een verdere impuls aan de ontwikkeling van een niet-e-MTB met een Sixfinity-achtervering. Podiumplaatsen op Yeti's Sixfinity downhillfiets, die nog steeds niet te koop is, bevestigden de kwaliteit van de ontwikkeling van het team.

 

De vruchten van hun arbeid zijn nu zichtbaar in de gloednieuwe Yeti LT. Het is de eerste fiets zonder motor die is uitgerust met de Sixfinity-achtervering, die voorheen alleen beschikbaar was voor de elektrische LTe- en MTe-modellen (klik hier voor meer informatie). Velomotion-test van de Yeti LTDeHet betreft een Stephenson zesstangenmechanisme. Volgens de ingenieurs van Yeti maakt dit een bijzonder nauwkeurige afstelling van de kinematica mogelijk. Anti-rise en anti-squat, evenals de hefboomverhouding, kunnen onafhankelijk van elkaar worden ingesteld. Tegelijkertijd wordt de achterwielophanging goed ondersteund door de talrijke lagers. Dankzij mechanische driehoeksconstructie werken er minder zijdelingse krachten op de lagerpunten en worden de belastingen effectiever over alle lagers verdeeld.

Concreet is er gekozen voor een anti-squat-waarde van ongeveer 118% voor de bijbehorende klimversnellingen met de vering in doorgezakte stand. Dit is bedoeld om ervoor te zorgen dat de achtervering voldoende grip kan genereren op technische beklimmingen, zelfs met kettingspanning, zonder significant verlies aan efficiëntie. De vrij constante anti-rise-waarde van ongeveer 72% over de gehele veerweg belooft voorspelbaar remgedrag. Hierbij moet de achtervering ook tijdens het remmen goed blijven functioneren zonder te stijf te worden of overmatig door te zakken.

De derde belangrijke parameter, de hefboomverhouding, kent een gemiddelde progressie van 20%. Door een flip-chip in de schokdemperbevestiging te gebruiken, kan deze waarde worden gecorrigeerd naar 15% of 25% – aanzienlijke sprongen die het mogelijk maken om met een spiraalveer-schokdemper op de LT te rijden en de achtervering aan te passen.

Echte variabiliteit: vind jouw perfecte configuratie

Fietsen met een veelheid aan verstelmogelijkheden voelen vaak aan als die kinderboeken waarin de lezer wordt aangemoedigd om de afloop van het verhaal te beïnvloeden door beslissingen te nemen voor de hoofdpersoon en naar andere delen van het boek te springen. Uiteindelijk zijn zulke boeken gewoonweg onbevredigend; ze voelen aan als een doolhof van keuzes zonder enige leidraad van de auteur over welk pad het beste is. Ik heb soms een vergelijkbaar gevoel bij fietsen met een veelheid aan flipchips en verstelmogelijkheden.

Bij de Yeti is deze bezorgdheid echter niet nodig. Yeti benadrukt dat de standaardconfiguratie van de LT optimaal is voor de meeste rijders en exact hetzelfde zou zijn als bij een LT zonder flip chips en dropouts – zoals bij eerdere SB-modellen. Het is dus niet nodig om met alle opties te experimenteren, maar deze vrijheid blijft bestaan ​​voor wie extra afstellingsmogelijkheden wenst; bijvoorbeeld wedstrijdrijders die hun fiets specifiek willen afstemmen op een bepaald parcours.

Welke verstelmogelijkheden biedt de Yeti LT? Naast de eerder genoemde flip-chip in de schokdemperbevestiging, beschikt de LT over twee flip-chips die in de achtervork zijn geïntegreerd, waardoor je kunt schakelen tussen een volledige 29er en een mullet-setup. Het belangrijkste kenmerk: de geometrie, met name de bottom bracket drop, wordt niet significant beïnvloed (slechts enkele millimeters in elk geval). Bij alle verstelmogelijkheden, inclusief die met betrekking tot de kinematica, hebben de Yeti-ingenieurs ervoor gezorgd dat zogenaamde "crosstalk" wordt geëlimineerd: wanneer je één parameter wijzigt, verandert alleen die specifieke parameter.

Bij de keuze van de headsetstandaarden is zorgvuldig rekening gehouden met maximale aanpasbaarheid voor de klant: in plaats van IS-headsets worden ZS-cups gebruikt, waardoor headsets met een hoek of een grotere reikwijdte kunnen worden gebruikt. Om een ​​eenvoudige uitlijning te vergemakkelijken, zijn middenmarkeringen in de balhoofdbuis aangebracht.

Tot slot beschikt de LT over verwisselbare achtervorkuiteinden die uiteraard voldoen aan de UDH-standaard. Deze maken een aanpassing van 10 mm in de lengte van de achtervork mogelijk. Alle achtervorkuiteinden en flipchips worden meegeleverd; alleen het voorgemonteerde Cane Creek 40-balhoofd heeft geen verstelmogelijkheden.

Thuiswerken voor tandartsen: Het frame met "holte" vervangt de heuptas.

Zoals het een full-suspension mountainbike van carbon in 2026 betaamt, is de Yeti LT voorzien van een opbergvak in het frame, dat Yeti met een knipoog "Cavity" heeft genoemd. Yeti levert ook een bijpassende tas voor het opbergvak in de framebeschermer mee – maar je hoeft je geen zorgen te maken dat onderdelen in het frame verloren raken, want er is een carbon tussenschot aan de onderkant bevestigd. Een Airtag-bevestiging is ook geïntegreerd in de framebeschermer op de onderbuis. De carbon lay-up is specifiek gekozen voor elke framemaat; "Turq" verwijst naar het hoogste kwaliteitsniveau dat Yeti biedt. De LT is zelfs goedgekeurd voor gebruik met een dual-crown vork!

Zo rust Yeti de LT uit.

De in Colorado gevestigde fabrikant vertrouwt volledig op Fox-componenten voor zijn vering. Het instapmodel, dat alleen in Europa verkrijgbaar is en is uitgerust met een Eagle 90-aandrijving, heeft een Fox 38-voorvork en een Float X Performance-achterdemper; de andere drie uitvoeringen maken gebruik van een Factory-vering, specifiek een Fox Float X2-achterdemper. De twee duurste modellen kunnen ook worden besteld met mullet-wielen; anders zijn 29-inch wielen standaard. De wielen zijn grotendeels van aluminium, met uitzondering van het topmodel dat carbonwielen van DT Swiss heeft. Alle modellen zijn voorzien van Schwalbe Pro Radial-banden met goed ontworpen banden en rubbermengsels. Overigens: we leggen hier uit hoe je de Schwalbe-naamgeving het beste kunt interpreteren. Schwalbe Bandenlexicon

De rest van het uitrustingspakket omvat een stuur met een stijging van 35 mm en ODI Reflex-handvatten, MRP AMG SL-voetsteunen en WTB Solano chromoly-zadels op alle modellen. Een primeur voor Yeti: de Burgtec Enduro MK4-stuurpen is 42,5 mm lang in plaats van de standaard 50 mm. Alle crankstellen hebben crankarmen van 165 mm en kleine kettingbladen van 30 tanden. Voor wie een meer gepersonaliseerde optie zoekt, kunnen de XT Di2- en X0/90-modellen worden geüpgraded met DT Swiss EXC1700-wielen met DEG DF-achternaven voor een meerprijs van € 1.200. De DT Swiss-naven, voorzien van een anti-pedaalterugslagsysteem, worden standaard in de nulgradenstand geleverd.

geometrie

De Yeti LT is verkrijgbaar in vier framematen, geschikt voor een lichaamslengte van 155 tot 200 cm. De reach varieert van 435 tot 510 mm; in de lage mullet-stand wordt deze met 5 mm verkort (terwijl de stack met ongeveer 4 mm toeneemt). De balhoofdbuizen zijn relatief kort, wat resulteert in relatief lage stack-waarden. De reden voor de keuze voor korte balhoofdbuizen is het bereiken van optimale stijfheid in het balhoofdgedeelte.

Door te kiezen voor de lange, verwisselbare achtervorkuiteinden wordt de lengte van de achtervork van de LT in maat L vergroot tot een indrukwekkende 465 mm – noodzakelijk voor een evenwichtige verhouding tussen voor- en achtervorkafstand van ongeveer 1,8:1 over alle framematen. Wie een kortere achterkant prefereert, kan de korte achtervorkuiteinden die standaard op de LT zitten, behouden. Informatie over de maximale insteekdiepte van de achtervorkuiteinden volgt binnenkort.

Eerste rit

We hebben al even kort de kans gehad om met de Yeti LT op trails te rijden – hoewel een groot deel daarvan plaatsvond op een erg regenachtige dag, die bovendien werd onderbroken door een onweersbui. Op natuurlijke paden, vol wortels en soms bezaaid met losse, grote stenen, presteerde de Yeti LT feilloos. De Sixfinity achtervering biedt een gebalanceerde en voorspelbare mix van grip en veerkracht. Op steile stukken grijpt de achterkant zich vast aan de ondergrond, waardoor de remkracht van de SRAM Maven-remmen effectief op de grond wordt overgebracht. Tegelijkertijd is het springen over wortelgedeelten of soortgelijke obstakels geen probleem, omdat Sixfinity de rijder een goed gedoseerde hoeveelheid veerkracht geeft om dergelijke manoeuvres uit te voeren. Over het geheel genomen zorgt de kinematica uitstekend voor stabiliteit tijdens het rijden, zonder de rijder volledig van het terrein te isoleren – de LT is gemaakt om snelheid te maken!

Op een gladde helling op het asfalt is een lichte deining van de achtervering merkbaar – dit laat zien dat Yeti de zespuntsophanging geen al te hoge anti-squat-waarden heeft gegeven. Dit helpt bij technische beklimmingen, waar de achtervering onder kettingspanning in de juiste versnellingen voldoende werk kan verrichten om het achterwiel de contouren van het terrein te laten volgen. Het resultaat is meer grip in vergelijking met een "efficiënter" ontwerp van de achtervering.

Zowel bergop als bergaf stuurt de LT zeer intuïtief. Yeti is niet tot het uiterste gegaan met de framegeometrie; het enige opvallende kenmerk is de relatief korte balhoofdbuis. Onze testfietsen waren allemaal voorzien van een paar centimeter spacers onder de (voor Yeti-begrippen korte) 42,5 mm stuurpen; een riser-stuur compenseert de korte balhoofdbuis. Al met al presenteert de Yeti LT zich als een zelfverzekerde, toegankelijke en uiterst capabele endurofiets die zowel bergop als bergaf veel plezier biedt.

Informatie en afbeeldingen: Persbericht Yeti / Foto's ter plaatse: Angie Hohenwarter / Locatie: Aparthotel Bacher nabij Brixen